Oczekiwanie Oblubieńca

 W Adwencie oczekujemy intensywnie aż Pan zakołacze... Serce mówi mi, że On wyczekuje mnie i mojej pieśni ufności.

Ty, który mnie nigdy nie zawodzisz,

ufam Ci Jezu

Ty, który jesteś zawsze przy mnie,

ufam Ci Jezu

Ty, który jesteś wierny obietnicy raz danej,

ufam Ci Jezu

Ty, którego miłość do mnie jest większa od goryczy bólu, ufam Ci Jezu

Choćbyś mnie zabił, ufam Ci Jezu

Ufam Ci Jezu ponad to...

Ufam ponad wszystko

Moje kapłaństwo

 

Miłość rodzi siłę do ofiary codziennie składanej Umiłowanemu

Ofiara pozostawania w miłości

Ofiara milczenia 

Ofiara modlitwy

Ofiara bycia ostatnim

Ofiara bycia mało zauważanym

Ofiara pozostawania bez możności czynu

Ofiara rezygnacji ze swoich pomysłów

Ofiara wierności Duchowi Świętemu zawsze i pomimo wszystko

Moje kapłaństwo

Łaska po łasce wypraszana u tronu Ojca

Łaska bycia blisko Serca Jezusa 

Łaska trwania w Jego Kapłaństwie

Kapłaństwo - po to żyje

Kapłaństwo - moje życie

Jezus

 

                              "A Słowo ciałem się stało i ujrzeliśmy jego chwałę"

                              Radość której nie ma końca, której imię jest Jezus, 

                                        niech stanie się światłem, pokojem, siłą.

                                                      Błogosławionych dni!

                                                

Przymierze Dwóch Serc

                                                 

                                                 

Serce Jezusa i Serce Maryi daje nam łaskę nowego życia, 

życia z Nimi w milczącej miłości w Trójcy Przenajświętszej. 

Te dwa Serca  łączy oblubieńcza relacja, Serce przy Sercu, 

trwają w Obliczu Ojca w Duchu Świętym. 

Wpatrzeni w odwieczne teraz kochają z całą intensywnością, całym sobą, 

tak mocno, że nic ani nikt nie jest w stanie zakłócić tej boskiej wymiany. 

Karmią się żywą i prawdziwą relacją, oddając siebie w ofierze, pragnąc tego co Miłowany pragnie.

"Mój Miły jest mój a ja jestem Jego" Pnp 2,16 

Wszystko jest pieśnią miłości, nowym wołaniem Oblubienicy, drganiem Jej Serca. 

Śpiewać Królowi królów i Panu panów to najwyższa radość i szczęście. 

Oczekuję i spodziewam się wszystkiego od Niego, bo oddałam Mu swoje życie. 

Już nie ja żyję, żyje we mnie Ten, którego poczęłam w miłości Trójcy Przenajświętszej, 

którego słowo zamieszkuje mnie.  

"Na pustynię chcę ją wyprowadzić i mówić jej do serca. 

I będzie Mi tam uległa jak za dni swej młodości, gdy wychodziła z egipskiego kraju. 

I poślubię cię sobie na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie. 

Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana". 

Oz 2, 16-17. 21-22

Czas pustyni to czas wsłuchiwania się w głos Boga, w Jego Serce, które kołacze,  

 

bo kocha.

To jest czas mojej pustyni, dlatego nie będę pisała postów.

Jan – święty od wsłuchujących się w Serce Jezusa

Kto zna Serce Boże jak nie ten, kto na Nim spoczywał i umiłował Je ponad wszystko na ziemi? Jan doświadczył bliskości Pana, stał się umiłowanym uczniem Jezusa, który przekazał Mu pod krzyżem swój najdroższy skarb na ziemi – Maryję. Jak więc zrozumieć Serce Boga, odkryć Jego pragnienia? Pragnienia Paschalne, pragnienia wyłącznej miłości, całym sercem, całą duszą i ze wszystkich sił… Pragnienia dobra najwyższego ukrytego w Ojcu, pragnienia szczęścia i wypełnienia odwiecznego planu w moim życiu. 

Święty Jan uczy więc nas miłować Jezusa, miłować Jego Serce. Miłość zaś zaczyna się od ofiary naszego serca Bogu, by móc Go kochać ponad wszystko, sam Bóg uzdalnia do miłości, my nic nie możemy lub możemy tylko jedno – pozwolić Mu działać. Miłość do Boga możemy wyrażać na wieloraki sposób, czyn, słowo i modlitwa, czasami jednak wystarczy jedno spojrzenie, uśmiech, który sprawia, że nastaje nowy poranek dla naszego życia. Mała rzecz ma siłę wielką, bo czyniona miłością dociera do portu Serca Boga, który poruszony gestem człowieka, wkracza z mocą zbawczą…

                                      Prosta wiara

   Proste zawierzenie Maryi przez wszystkie momenty życia, pozwoliło Jej na otwarcie na łaskę Bożą. Po prostu Bóg jest i działa. To wzbudzała w swoim sercu – Bożą obecność. Obecność prostą, by mogła wypełniać zwykłe dni. Pomimo wszystko wierzyła. Jej siłą była adoracja Syna Bożego, doniosła Obecność, a jednak prosta. Miłosne spojrzenia pełne zaufania. Czy tego właśnie nie wymaga Jezus od swoich oblubienic… Zaufanie pośród zła, że Bóg chce mojego dobra, czy to nie jest wiara… 

Szczęśliwa jesteś Maryjo, która uwierzyłaś i stałaś się Królową Nieba. 

I szczęśliwi wszyscy, którzy idą w Twoje ślady +

http://www.youtube.com/watch?v=w5NV6xJbdKA